เคล็ดที่ไม่รับ วิธีทำให้ภาพสินค้ามีแสงสว่างมากขึ้น ตอนที่ 1

ผมเดินเกือบรอบโบสถ์ พลัน!สายตาก็ไปปะทะกับอนงค์นางหนึ่งที่กำลังนั่งหลับตาหายใจอย่างเอาจริงเอาวังอยู่ที่ระเบียงโบสถ์ เธอกำลังนั่งสมาธิ หลับตาพริ้ม ไม่รู้สึกรู้สาว่ามีไอ้ฌื๊อก(ผมเอง)คนหนึ่งกำลังมองเธออย่างทึ่งและชื่นชอบ“

 

โอ...ยังสาวยังแส้ แต่มืธรรมะอยู่ในหัวใจ หน้าตาก็สะสวย ไม่น่าหนีทางโลกมาสู่ทางธรรมเลย”จิตอกุศลของผมเสียดายขึ้นมาตะหงิดๆ ยืนมองหน้าขาวๆ ปากแดงเรื่ออย่างตะลึงหลงผมยืนมองอยู่เกือบห้านาที เธอก็ยังหายใจอยู่อย่างนั่น เพื่อให้โอกาสเธอได้พิจารณาผมทั้งร่างกายบ้าง ผมจึงนั่งขัดสมาธิ หลับตาหายใจเล่นแบบเธอบ้างผมและสตรีทางธรรมได้พบกันเกือบทุกวันที่ระเปียงโบสถ์ เพียงแต่เวลาผมมาถึงเธอจะนั่งหลับตาอยู่ก่อนแล้ว พอผมเคลิ้มๆใกล้จะหลับ เธอก็ลุกขึ้นจากสมาธิเดินไป ไปไหนผมก็ยังไม่ทราบ จนเวลาผ่านไปกว่าหนึ่งอาทิตย์ว)ผมจดว่ารายละเอียดบนหน้าเธอได้หมด ผมจึงบอกตัวเองว่าสมควรแก่เวลาที่จะรู้จักกันอย่างเป็นทางการแล้วมิใช่เธอหล้บผมตื่น ผมตื่นเธอหลับเช่นนี้...ผมจึงกราบขอพรจากพระประธานให้ท่านช่วยแนะนำให้เรารู้จักกันสมใจผมวันนี้ผมจึงแต่งกายที่เหมาะสมกับจัดคือ สีออกขาวซีดๆ เหมือนคนเป็นมาเลเรีย  lightboxราคา เพราะความเก่าของเสื้อผ้าเหมือนชุดดำบ้างขาวบ้างที่เธอผู้นี้ใส่ประว่า พอมาถึงโบสถ์จุดเดิม ผมนั่งเบิกตาคอยดูเธอมิให้คลาดสายตา

 

จวบจนกว่าค่อนชั่วโมง เธอจึงลืมตาที่แฝงอารมณ์รู้เศร้ารู้โศกขึ้น ตาหมองเศร้านั่นกะพริบถี่ ๆเมื่อเห็นผมจ้องมองอยู่ก่อน และยิ้มหดหู่ให้ผมเป็นการตอบรับรอยยิ้มแบบสุภาพของทางราชการจากผมถ้าไปวัดที่ปฏิบ้ดิธรรม การอยากรู้จักใครจะง่ายมากเพียงแต่สุภาพและสำรวม เอ่ยทักใครหรือไหว่ใครก็จะได้ไมตรีตอบ...เธอก็เช่นกันมิตรภาพของเราเบ่งบานเมื่อหลังอาหารเพล โดยผมพาไปที่โรงครัวในวัด ขอข้าวแม่ชีกิน เป็นการเริ่มด้นที่ไม่เลวและประหยัดสำหรับผมและเธอ “จีรา”จีรา อายุไล่เสี่ยกับผม แต่เธอดูภูมิฐานและมีไอ.คิว.สูง เนื่องจากเริ่มมืผมหงอกประปราย แต่สิ่งที่ทำให้ผมกังวลคือ ความเศร้าของเธอมันแผ่ออกทางตา ขอบตาหม่นหมองเพราะสามีเธอเพิ่งถึงแก่กรรม‘‘เราเพิ่งแต่งงานกันไดไม่ถึงป็  photolightbox เขาก็มาจากดิฉันไป”เธอเล่าพลางสะอึกสะอื้นนั่าตารินออกมาเป็นครั้งที่  หกสำหรับการพูดคุย ครั้งแรก จะว่าไปเธอก็จริงใจกับผมมากทั้ง ๆที่เพิ่งรู้จักกันก็มานั่งร้องไห้ให้ดูแล้ว แสดงถึงความบริสุฑธึ๋ใจที่เธอมี...“ดิฉันไม่อยากเชื่อว่า สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริง มันรวดเร็วมาก จู่ ๆเขาก็ล้มปวย ทั้งที่ร่างกายแข็งแรง เคยเป็นนักกีพาของมหาวิทยาลัย...ตอนบวชก็ออกธุดงค‘ กล่องไฟถ่ายภาพราคาถูก ในป็าตั้งหลายพรรษา”

 

ผมนํ้าตาพาลจะไหลตามเธอ เพราะต่อมนํ้าตาของจีราผลิตออกมาอย่างท่วมท้น นี่ถ้าประชากรจีนพันกว่าล้านคนร่วมกันร้องไห้ได้สาหัสเท่าเธอ มีโอกาสจะเกิดอุทกภัยอำเภอใดอำเภอหนึ่งได้ เพราะนี่าตาท่วม...“เขาไม่น่าอายุสั้นเลย” เธอพิลาปรำพัน ครั้นผมถามอายุสามีเธอก็ได้แต่อุทานในใจ“สมควรตาย” เพราะสมัยนี้อัตราการตายมีทุกวินาทีใครอายุเกินห้าสิบก็ถือว่าอายุยืน และสามีเธออายุหกสิบสองมาป่วยตายก็ควรแก่เหตุผลอยู่หรอก“เราดูใจกันมากกว่าสิบปี พอเขาอายุมากเข้าก็เลยตกลงแต่งงานกัน” ม่ายสาวรำพึงรำพันต่อ ผมรับฟังด้วยความสงสาร เหมือนวิญญาณของศิลป็นที่อ่อนไหวง่ายกับอิสตรี แม้เธอจะไว้ขนรักแร้ยาวเฟือย เราก็มองเป็นความงดงามตามธรรมชาติได้ผมดูอาการพะเยิบพะยาบไหวของขนรักแร้ต้องลมก็เป็นความ diyกล่องไฟสินค้า สุนทรีย์เช่นกันจีราพบกับผมเกือบทุกวันที่จัด ร่วมนั่งสมาธิ(แต่ผมหลับ)และรับประทานอาหารของทางวัดด้วยกันทุกมื้อเพลมันน่าจะสวยงามเหมือนปราสาทท้ซมาฮาลเคียงค่หอเอนปิซ่าแต่การณ์ไม่เป็นตามนั้น แม่'ว่าผมจะถือภาษิตกะเหรี่ยงที่ว่า“รักแท้คือแม่ข้า รองลงมาคือแม่ม่าย”จีรามีสภาพอารมณ์ขึ้นลงเหมือนปรอทวัดไข้บทเธอจะเศร้าเธอก็เศร้าจนผมหัวหมุน มีอาการเลื่อนลอย เรียกชื่อผมเป็นสามีเธอบ่อยๆหรือจู่ๆก็อยากทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ใหัผมโดยคิดว่าผมคือสามีเธอ

 

กล่องไฟถ่ายภาพสินค้า

Write a comment

Comments: 0